درباره سایت

عارف عباسی(دانشجو معلم شهید بهشتی فارس)
پل ارتباطی:
09336396030
telegram: @arefi75
.
.
.
بر خاک افتادن ...

لیاقت و سعادت می خواهد، اگر که در برابر خداوند متعال باشد ،

ذلت و شقاوت می خواهد ، اگر در برابر غیر خدا باشد ؛

لیاقت و سعادت برایت آرزو دارم ...

با سلام
بیشتر نوشته های این وب که شامل آثار و برکات نماز است دست نویس بوده و کپی از آن با نام منبع مجاز است

آخرین مطالب

بایگانی

نویسندگان

صفحات دیگر

پیوندها

آنچه شایسته نمازگزار نیست

نگهدارى بول و غائط
1 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : كسى از شما در حالى كه پیشابش را نگه داشته است ، به نماز نیاید.
2 ـ هرگاه نماز برپا مى شود و كسى از شما نیاز به دستشویى دارد، نخست به آنجا برود.
3 ـ روا نیست مردى كه به خدا و روز آخرت ایمان دارد ، در حالى كه پیشابش را نگه داشته، نماز بخواند تا آنگاه كه خود را سبك كند.
4 ـ كسى كه در تنگناى پیشاب است، نماز نخواند.
5 ـ كسى از شما در آن حال كه بول و غائطش انبوه شده است، نماز نخواند.
6 ـ امام صادق علیه السّلام : براى «حاقن»، «حاقب» و «حاذق» نمازى نیست. «حاقن» كسى است كه بول خود را نگه داشته و «حاقب» كسى است كه غائطش را نگه داشته است...
نماز بدون پوشش روبرو[1]
7 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : نماز بدون پیش رو نهادن چیزى، جفا و بى وفایى است. كسى كه در بیابان نماز مى خواند باید پیش رویش چیزى همچون دنباله جهاز شتر بنهد.
8 ـ هرگاه یكى از شما نماز مى خواند، رو به پوشش و نزدیك به آن بخواند.
9 ـ هر یك از شما كه مى تواند كارى كند تا كسى میان او و قبله اش فاصله نشود ، چنین كند.
10 ـ هرگاه یكى از شما ، در نماز به سمت پوششى مى ایستد، به آن نزدیك گردد و گر نه شیطان از میان او و آن پوشش مى گذرد[2].
11 ـ هر یك از شما در نماز، با خط كشى جلویش ، سنگ و یا هر چه یافت براى خود پوششى بسازد، اگر چه چیزى نماز مؤمن را قطع نمى كند.
12 ـ ابن ابى یعفور: از امام صادق علیه السّلام پرسیدم: آیا اگر چیزى از جلوى انسان بگذرد، نماز را قطع و باطل مى كند. فرمود: خیر، چیزى نماز مؤمن را قطع نمى كند، ولى هر اندازه مى توانید، (آن را) دور كنید.
شكستن انگشتان
13 ـ امام صادق علیه السّلام : پیامبر در پشت خود صداى انگشتان كسى كه در نماز آن ها را مى فشرد شنید، پس از آنكه نمازش را تمام كرد، حضرت فرمود: آگاه باشید، نصیب او از نماز همان است.
14 ـ محمّد بن مسلم: از امام باقر علیه السّلام پرسیدم انسان در نماز به این سو و آن سو توجه مى كند؟ فرمود: خیر و انگشتانش را نیز نمى شكند.
بازى كردن
15 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله به علىّ علیه السّلام فرمود: اى علىّ ، خداوند جلّ جلاله بازى كردن در نماز را براى امّت من، نپسندیده است[3].
16 ـ همانا خداوند تبارك و تعالى شش خصلت را براى من نپسندیده و من نیز آن ها را براى جانشینان از نسلم و پیروانشان نپسندیده ام : بازى كردن در نماز ...[4].
17 ـ انس بن مالك: پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله مردى را دید كه در نماز، سنگریزه ها را تكان مى دهد . پس از آنكه نمازش را تمام كرد، حضرت به آن مرد فرمود: نصیب تو از نماز همان است.
18 ـ امام علىّ علیه السّلام : مرد، در نماز با ریشش و آنچه او را از نمازش به خود مشغول مى دارد، بازى نمى كند.
23 / 5
به این سو و آن سو روى گرداندن
19 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : در نمازتان به این سو و آن سو روى نگردانید ، كه چنین كسى نمازى ندارد.
20 ـ مبادا در نماز، به این سو و آن سو روى گردانید ، كه روى گرداندن در نماز، هلاكت است. اگر چاره اى نیست در نماز مستحب، و نه در واجب، انجام گیرد.
21 ـ در توضیح گفتار یحیى به بنى اسرائیل ـ : خداوند شما را به نماز فرمان داده است، پس هرگاه نماز مى خوانید به این سو و آن روى نگردانید ، كه خدا در نماز رو به چهره بنده اش دارد تا آنگاه كه او روى گرداند.
22 ـ پیوسته خداى جلّ جلاله در نماز رو به بنده اش دارد ، تا آنگاه كه روى نگردانده است. پس اگر روى گرداند، خدا نیز روى مى گرداند.
23 ـ هیچگاه بنده در نمازش روى نمى گرداند ، جز اینكه پروردگارش به او مى گوید: اى فرزند آدم، به كجا رو مى كنى؟ من براى تو از آنچه بدان روى آورده اى، بهترم.
24 ـ هر كس در نماز از روى قصد به آن كه در چپ و راستش هست، پى ببرد، نمازى ندارد.
25 ـ امام علىّ علیه السّلام : روى گرداندن در نماز، ربودنى از شیطان است. پس مبادا در نماز به این سو وآن سو روى گردانید ، كه خداوند تبارك و تعالى، هنگام به نماز ایستادن بنده، به او روى مى آورد وآنگاه كه روى گرداند ، خداوند تبارك و تعالى مى گوید: اى فرزند آدم، از چه كسى روى مى گردانى؟ ـ تا سه بار ـ پس در بار چهارم خداوند از او روى مى گرداند[5].
26 ـ امام صادق علیه السّلام : هنگامى كه بنده نماز را آغاز مى كند، خداوند با روى كریمانه اش به او روى مى آورد و فرشته اى را بر او مى گمارد ، تا قرآن را كامل وتمام از لبش برچیند. پس اگر بنده از نمازش روى گرداند، خداوند نیز روى مى گرداند واو را به همان فرشته مى سپارد واگر در همه نمازش، به آن متوجه باشد، خداوند با روى كریمانه اش به او رو مى كند تا آنكه نمازش كامل وتمام بالا رود. واگر در آن دچار فراموشى یا غفلت گردید یا سرگرم به چیزى جز نماز شد، از نمازش، همان اندازه بالا مى رود كه به خدا روى داشته است و به دل غافل هیچ چیز، بخشیده نمى شود.
27 ـ درباره گفته خداوند متعال: «پاكدلانه روى به دین داشته باش» ـ : در نماز بایست و به راست و چپ روى مگردان.
28 ـ ابن ابى جمهور : در روایت چنین آمده است: هرگاه بنده به نماز مى ایستد و كارهایى را در آن هنگام بر خود حرام مى گرداند، شیطانش نزد وى مى آید و مى گوید: این را به یاد آر ، آن را به یاد آر ، تا به آنجا مى رسد كه نمى داند چند ركعت خوانده است.
سستى كردن
«منافقان، با خدا نیرنگ مى كنند و حال آنكه او با آنان نیرنگ مى كند و چون به نماز ایستند، به سستى برخیزند، با مردم ریا مى كنند و خدا را جز اندكى یاد نمى كنند .»
«و هیچ چیز مانع پذیرفته شدن انفاقهاى آنان نشد ، جز اینكه به خدا و پیامبرش كفر ورزیدند وجز با سستى نماز به جاى نمى آورند وجز با كراهت انفاق نمى كنند».
29 ـ انس بن مالك: پیامبر داخل مسجد شد و با طنابى كشیده شده میان دو ستون روبرو شد. فرمود: این طناب براى چیست؟ گفتند: این طناب زینب است، هرگاه سست مى شود بدان مى آویزد. پس پیامبر فرمود: نه، آن را باز كنید. هر یك از شما تا آنگاه كه نشاط دارد، نماز بخواند و هنگامى كه سست شد بنشیند[6].
30 ـ امام علىّ علیه السّلام : سستى كردن انسان در نماز، از سستى ایمان است.
31 ـ امام باقر علیه السّلام : سست و خواب آلود و سنگین به نماز نایست كه این ها از خوى منافقان است. همانا خداوند سبحان، مؤمنان را از ایستادن به نماز در حالت مستى ـ یعنى مستى خواب ـ باز داشته و در توصیف منافقان گفته است: «و چون به نماز ایستند، به سستى برخیزند، با مردم ریا مى كنند و خدا را جز اندكى یاد نمى كنند.»[7].
خمیازه كشیدن
32 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : مبادا در نماز زیاد خمیازه بكشید، كه صداى شیطان است. همانا خداوند عطسه را دوست وخمیازه را در نماز ناپسند دارد[8].
33 ـ ابو امامه: پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله ، خمیازه را در نماز ناپسند مى داشت .
34 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : هرگاه یكى از شما در نماز دچار خمیازه شد، تا آنجا كه مى تواند آن را فرو خورد[9].
35 ـ امام علىّ علیه السّلام : هرگاه پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله در نماز دچار خمیازه مى شد، با دست راستش جلوى آن را مى گرفت .
خواب آلود بودن
«اى ایمان آورندگان، در حال مستى به نماز نزدیك نشوید ، تا آنگاه كه بدانید چه مى گویید».
36 ـ زید شحّام: به امام صادق علیه السّلام عرض كردم: معناى گفته خداى جلّ جلاله در آیه «در حال مستى به نماز نزدیك نشوید» چیست؟ فرمود: مستى خواب[10].
37 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : هرگاه یكى از شما در نمازش خواب آلود شد، آن را رها كند و بخوابد[11].
38 ـ امام علىّ علیه السّلام : هرگاه در نماز، خواب بر چشمت غلبه كرد، نماز را قطع كن و بخواب كه تو نمى دانى،
شاید بر ضد خودت دعا مى كنى.
39 ـ حلبى: از او علیه السّلام درباره گفته خدا پرسیدم: «اى ایمان آورندگان، در حال مستى به نماز نزدیك نشوید تا آنگاه كه بدانید چه مى گویید». فرمود: در حال مستى به نماز نزدیك نشوید ؛ یعنى مستى خواب. خداوند مى گوید: خواب آلود هستید و این شما را از اینكه بدانید در ركوع و سجود و تكبیرتان چه مى گویید، باز مى دارد، نه آنچنان كه بسیارى از مردم مى پندارند كه مؤمنان از شراب مست مى شوند و حال آنكه مؤمن چیز مست كننده نمى نوشد و مست نمى كند.
شتاب ورزیدن
40 ـ امام صادق علیه السّلام : هرگاه بنده به نماز ایستد و نمازش را مختصر كند ، خداوند تبارك و تعالى به فرشتگانش مى گوید: آیا به بنده من نمى نگرید؟ گویا برآوردن نیازهایش را به دست غیر من مى بیند! آیا نمى داند كه برآوردن نیازهایش به دست من است؟
41 ـ به كسى كه گفت: (گاه) انسان نیازى دارد كه مى ترسد فوت شود، آیا نماز را مختصر كند؟ ـ : آیا نمى داند كه نیازش به هموست كه به سویش نماز مى گزارد؟
چشم بستن
42 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : هرگاه یكى از شما به نماز ایستاد، چشمانش را نبندد.
43 ـ امام علىّ علیه السّلام : همانا پیامبر از اینكه انسان در نماز چشمانش را ببندد، نهى كرد.
نماز خواندن در مكانهایى كه ذكرشان مى آید
44 ـ پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله : همه زمین مسجد است ، جز مقبره و حمام[12].
45 ـ شایسته نیست در اتاق چیزى باشد ، كه نمازگزار را مشغول دارد[13].
46 ـ سه كس هستند كه خداوند جلّ جلاله نگهدارى آنان را نپذیرفته است: .... كسى كه در میان جاده نماز مى گزارد.
47 ـ ابن عمر: همانا پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله از نماز خواندن در هفت مكان، نهى كرد: در جایگاه زباله، قربانگاه، مقبره، میان راه، در حمام، جاى باش شتران و پشت بام خانه خدا.
48 ـ عبدالله بن عطاء: امام باقر علیه السّلام حركت كرد و من نیز با ایشان روانه شدم ، تا اینكه به جایى دیگر رسیدیم. به ایشان گفتم: نماز، فدایت شوم. فرمود: اینجا لانه مورچگان است، در آن نماز خوانده نمى شود به جایى دیگر رسیدیم . همانگونه گفتم، فرمود: اینجا شوره زار است، در آن نماز خوانده نمى شود[14].
49 ـ امام صادق علیه السّلام : دَه مكان است كه در آن ها نماز خوانده نمى شود: گِل، آب، حمام، گورستان، راهى كه در آن رفت و آمد مى شود، لانه مورچگان، جاى باش شتران، راه آب، شوره زار و یخ و برف.
50 ـ در اتاقى كه شراب یا مست كننده دیگرى باشد، نماز خوانده نمى شود.
51 ـ در اتاقى كه در آن شراب یا مست كننده دیگرى هست، نماز نخوان ؛ زیرا فرشتگان داخل آن نمى شوند.
52 ـ معلّى بن خنیس: از امام صادق علیه السّلام درباره نماز بر روى جاده پرسیدم. فرمود: نه، از راه، دور شوید.
53 ـ محمّد بن فضیل[15]: امام رضا علیه السّلام فرمود: هر راهى كه بر آن گام گذاشته و رفت و آمد مى شود، بزرگراه باشد یا نباشد، نماز در آن شایسته نیست. گفتم: پس كجا نماز بگزارم؟ فرمود: در چپ و راست آن.
_______________________________
(1) منظور از پوشش دراینجا، لزوماً پرده و دیوار نیست، بلكه هر آنچه كه حریم و مرزى براى نمازگزار پدید آورد كافى است همچون عصا و سنگ و ...
(2) عبارت مسند ابن حنبل چنین است : «بدان نزدیك گردد، [ تا ] شیطان نمازش را قطع نكند».
(3) در «كافى» و «امالى صدوق» متن روایت چنین است: «اى امت، خداوند بیست و چهار خصلت را براى شما نپسندیده و شما را از آن ها باز داشته است، بازى كردن در نماز ...».
(4) در «خصال» به جاى «من نیز آن ها را نپسندیده ام» آمده است: «وخدا براى آنان نیز نپسندیده است».
(5) در نقل «ثواب الأعمال» آغاز روایت نیامده است.
(6) در سنن ابى داود چنین آمده است: «پس پیامبر خدا فرمود: تا آنگاه كه توان دارد نماز بخواند و هرگاه ناتوان شد، بنشیند».
(7) در تفسیر عیاشى، فقط تا «مستى خواب» آمده است و گفته خداوند درباره منافقان را ندارد.
(8) در نقل جعفریات، حدیث از «همانا خداوند» آغاز شده است و بخش نخست آن نیامده است.
(9) در مسند ابن حنبل به جاى عبارت «تا آنجا كه مى تواند آن را فرو خورد»، عبارت «پس دستش را بر دهانش بنهد» آمده است.
(10) در نقل فقیه دارد: «از جمله، مستى خواب».
(11) در نقل مسند ابن حنبل چنین آمده است: «پس رها كند و بخوابد تا آنگاه كه مى داند چه مى گوید» و در یك نقل مسند ابى یعلى آمده است: «پس رها كند، تا آنگاه كه مى فهمد چه مى گوید» و در نقل دیگرش آمده است: «پس رها كند، تا آنگاه كه مى داند چه مى كند».
(12) نقل مسند ابن حنبل چنین است: «همه زمین مسجد و پاك كننده است جز ...».
(13) در تاریخ كبیر به جاى «مشغول دارد» «سرگرم سازد» آمده است .
(14) در نقل محاسن به جاى «نماز خوانده نمى شود ... نماز خوانده نمى شود» آمده است «نماز نمى خوانیم ... نماز نمى خوانیم».
(15) در نسخه اى از «كافى» كه در دسترس ماست «محمّد بن فضل» آمده است. اما با توجه به تحقیق آیت الله خویى ـ ره ـ در كتابش «معجم رجال الحدیث» كه مى فرماید: در نسخه قدیمى كافى و شرح آن «مرآة العقول» و نیز نقل «تهذیب الاحكام»، محمّد بن فضیل آمده است ، آن را تصحیح كردیم.

ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر