تبلیغات
آثار و برکات نماز در دنیا،برزخ و قیامت - فلسفه بلند کردن دست ها در قنوت چیست؟

درباره سایت

عارف عباسی(دانشجو معلم شهید بهشتی فارس)
پل ارتباطی:
09336396030
telegram: @arefi75
.
.
.
بر خاک افتادن ...

لیاقت و سعادت می خواهد، اگر که در برابر خداوند متعال باشد ،

ذلت و شقاوت می خواهد ، اگر در برابر غیر خدا باشد ؛

لیاقت و سعادت برایت آرزو دارم ...

با سلام
بیشتر نوشته های این وب که شامل آثار و برکات نماز است دست نویس بوده و کپی از آن با نام منبع مجاز است

آخرین مطالب

بایگانی

نویسندگان

صفحات دیگر

پیوندها

فلسفه بلند کردن دست ها در قنوت چیست؟

   خداوند که در همه جا حضور دارد و از رگ گردن به ما نزدیک تر است. پس فلسفه بلند کردن دست ها در قنوت چیست؟

بهترین حالت به هنگام دعا این است كه انسان دست‏ها را به طرف بالا گرفته و درخواست خود را مطرح می‏كند.

حضرت على (ع) در پاسخ همین سؤال فرمودند: «وقتى از نماز فارغ شدید، دستانتان را به طرف آسمان بالا ببرید و دعا كنید. ابن سبا سؤال كرد: مگر خداوند در همه مكان‏ها نیست؟ حضرت فرمود: درست است. سؤال كرد: پس چرا دستمان را به طرف آسمان بالا ببریم؟ حضرت فرمود: آیا قرآن نخوانده‏اید كه فرموده است: «رزق شما و آنچه وعده داده شده‏اید، در آسمان است» پس از كجا باید رزق را طلب كرد؟ باید از موضع و جاى رزق و آنچه كه خداوند وعده كرده، طلب نمود كه آسمان است».[1]

همچنین امام صادق (ع) فرمودند: هیچ بنده ای دستش را به سوی خداوند عزیز جبار دراز نمی کند مگر این که خداوند حیا می کند از این که آن را خالی برگرداند و در آن قرار می دهد از فضل و رحمت خودش آن قدر که بخواهد به همین جهت هرگاه کسی از شما دعا کرد دست خود را برنگرداند تا این که آن را به سر و صورتش بکشد.[2]



[1] - َ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع‏ إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ‏ الصَّلَاةِ فَلْیَرْفَعْ‏ یَدَیْهِ‏ إِلَى‏ السَّمَاءِ وَ لْیَنْصَبْ فِی الدُّعَاءِ فَقَالَ ابْنُ سَبَإٍ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَ لَیْسَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِكُلِّ مَكَانٍ قَالَ بَلَى قَالَ فَلِمَ یَرْفَعُ یَدَیْهِ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ أَ وَ مَا تَقْرَأُ- وَ فِی السَّماءِ رِزْقُكُمْ‏ وَ ما تُوعَدُونَ‏ فَمِنْ أَیْنَ یُطْلَبُ الرِّزْقُ إِلَّا مِنْ مَوْضِعِهِ وَ مَوْضِعُ الرِّزْقِ وَ مَا وَعَدَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ السَّمَاءُ. (من لا یحضره الفقیه ؛ ج‏1 ؛ 325)

[2] - مَا أَبْرَزَ عَبْدٌ یَدَهُ إِلَى اللَّهِ الْعَزِیزِ الْجَبَّارِ إِلَّا اسْتَحْیَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَنْ یَرُدَّهَا صِفْراً حَتَّى یَجْعَلَ فِیهَا مِنْ فَضْلِ رَحْمَتِهِ مَا یَشَاءُ فَإِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ فَلَا یَرُدَّ یَدَهُ حَتَّى یَمْسَحَ عَلَى وَجْهِهِ وَ رَأْسِهِ. ؛ (وسائل الشیعة ؛ ج‏7 ؛ ص51)

نظرات

ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر